Een gesprek met Floris, mijn zoon van 11, met hoe hij deze dagen ervaart. Het perspectief van een kind, over het missen van school en zijn vrienden. Een mannetje die deelt wat hij ervaart, met een glimlach en opwinding. Bijzonder hoe hij in zijn woorden en op zijn manier deelt hoe het met hem gaat. Over spanning, buikpijn en een beetje kloten. Als er niks is dan is er niet zo veel, en nu heb ik het wel moeilijk af en toe. Topper!
Hoe werk je online – Tom vertelt hoe hij al jaren remote werkt. Omdat hij al jaren vanaf Bali werkt met verschillende klanten over...
Werken met mensen die vastlopen, jongeren op school en volwassenen met een burn-out. Als ik het zo opschrijf is het misschien wel allebei hetzelfde....
Het woord alleen al, organisatiestilte, toen Patricia het zei was ik er eigenlijk meteen door gegrepen. Waarom? omdat het voor mij vervat waar het...
