Een gesprek met Floris, mijn zoon van 11, met hoe hij deze dagen ervaart. Het perspectief van een kind, over het missen van school en zijn vrienden. Een mannetje die deelt wat hij ervaart, met een glimlach en opwinding. Bijzonder hoe hij in zijn woorden en op zijn manier deelt hoe het met hem gaat. Over spanning, buikpijn en een beetje kloten. Als er niks is dan is er niet zo veel, en nu heb ik het wel moeilijk af en toe. Topper!
Een serie over de impact van Corona, vanuit een positief veranderperspectief. Wat is er anders? Wat is er eventueel voorgoed voorbij. Bij aanvang van...
Het woord alleen al, organisatiestilte, toen Patricia het zei was ik er eigenlijk meteen door gegrepen. Waarom? omdat het voor mij vervat waar het...
De zin van het leven is dat we nu hier met elkaar praten, meer is het niet. En zeker niet minder! Zo simpel en...
